Energie, energie, energie! Ik kan het niet genoeg zeggen maar deze stad bruist van de energie. Elke dag ontdek ik nieuwe leuke hotspots en drukke wijken. Zo is er de meest centrale 'Unter den Linden', de ietwat chaotische Alexanderplatz, de hypermoderne Potsdammer Platz, de wijk ten noorden van de Friedrichstraße, rond de Kurfürzendamm en ga zo maar door. Zeker 's avonds zijn dit echt dé buurten om het bruisende aspect van Berlijn te ontdekken.
De stad barst ook zowat uit zijn voegen. Op elke hoek van de straat vind je leuke winkeltjes, caféetjes, boetieken, galerieën, open kantoren,… De Berliners kunnen zelf niet bijhouden wanneer er (weer) een nieuwe zaak opengaat. Op vlak van bezienswaardigheden is er ook keuze genoeg. Zo is er het museumsinsel, een eiland op de Spree met 5 musea waaronder het befaamde Pergamonmeuseum. Zijn befaamdheid krijgt hij niet voor niets. Naar mijn mening een absolute must voor wie Berlijn bezoekt. Jammer genoeg kon ik niet de hele collectie bekijken aangezien tot 2015 een groot deel ervan gerenoveerd wordt. Maar de belangrijkste heb ik sowieso kunnen bewonderen. Zo is er de Ishtarpoort, een stenen poort die in de oudheid de toegang vormde tot het rijk Babylon. Het is een schitterende tentoonstelling van de rijkdom van het oude Babylon. Op nog geen 50 meter daarvan staat dat andere pronkstuk van het museum: De tempel van Pergamon. Net zoals de Ishtar-poort is deze naar Berlijn gebracht en in het museumgebouw terug opgesteld. Griekse en Babylonische architecturale juwelen uit twee verschillende periodes uit de menselijke geschiedenis beleven hun glorietijd opnieuw binnen een straal van 500 meter. Naar mijn mening mag het Pergamonmuseum voor Berlijn in het rijtje gaan staan van het Louvre, het Britisch Museum en het Prado.
Maar er is nog een museum dat ik zeer kon smaken: het Joods museum. Naar de architectuur van Daniel Liebeskind is het een emotioneel opgetrokken constructie die je niet alleen vertelt over de geschiedenis van de Joden en de Holocaust maar ze je ook laat beleven. Sommige ruimtes in het museum zijn zo opgebouwd dat je mits wat eigen interpretatie een beeld kan schetsen van hoe de Holocaust moet aangevoeld hebben.
Voor wie even weg wil van die energie is er een zeer goed alternatief: de Tiergarten, vroeger jachtvelden voor de Pruisische adel nu een gigantisch park in het midden van de stad. Een park zo groot en glorieus dat het zijn Europese collega's schaamteloos een slag in het gezicht geeft.
Ik trek verder door Berlijn terwijl die mij verder en verder verleidt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten