Zoals in de meeste niet-Belgische steden, zijn de winkels hier lang open. Tot 8uur of zelfs half 9. Tijd genoeg dus om wat lokale winkels te ontdekken. Zo is er 'Mayersche' een soort van 'Standaard Boekhandel' maal 4. Ohja en maal 200 als je het op vlak van uitvoering bekijkt. Nadat ik mezelf een boek cadeau deed, zet ik me bij 'Backwerk', de lokale panos, maar 2 keer zo goedkoop.
Wanneer ik aan het stadhuis van Aken sta (een van de bezienswaardigheden van Aken) valt mijn oog op een Starbucks-filiaal. (Toegegeven, ik heb een kleine obsessie). Ik ben in de wolken, en ga binnen. Het is het enige filiaal in de stad en schaf me mijn eerste SB-tas aan. Tevreden geniet ik van mijn Vanilla Latte en een Ham&Cheese Sandwich. Om half 9, geef ik het op voor de dag. Koffiehuizen en winkels sluiten en Aken loopt een beetje leeg. Ik ga terug naar mijn hotelkamer en sluit de dag af met twee afleveringen van Friends.
Als ik de volgende dag opsta, heb ik nog geen flauw benul wat er op de planning staat. Ik weet alleen dat ik naar Keulen zal reizen om daar 's avonds de nachttrein naar Praag te nemen. Voor dit alles geniet ik nog van het ontbijt in het hotel. Mijn enige hotel-ontbijt overigens. Het valt me op hoeveel gasten er alleen in het hotel verblijven, al weet ik niet met welke doeleinde zij dat doen.
Ik besluit om de vroege trein naar Keulen te nemen en dus meteen uit te checken. De man achter de receptie overhandigt me een kaartje en laat met duidelijk mimiek blijken dat hij geen held in Engels is. Hij duwt er een schamele "back-up" uit terwijl hij mij een visitekaartje geeft. Hij bedoelde dus 'feedback', op het visitekaartje staat een website waar ik mijn mening kan geven. Rare jongens, die Duitsers.
Als ik buitenkom word ik zonder overdrijven bijna omvergeblazen door de sterke wind die er staat. Ik zucht diep, want ik weet dat ik hetzelfde ellenlange traject naar het station met al mijn bagage nogmaals zal moeten afleggen. Aangekomen in het station zie ik overal informatieborden over de staking in België. die beïnvloed een groot deel van het treinverkeer in Aken daar het maar vlak over de grens met België ligt. Maar de Duitsers hebben hun voorzorgsmaatregelen genomen. Er zijn bussen voorzien die reizigers van en naar Brussel voeren en er staan minstens twee informatiekiosken waar folders worden uitgedeeld over de staking.
Wanneer ik op de trein zit en die vertrekt merk ik dat er nog redelijk wat andere bezienswaardigheden zijn buiten Aken. Maar daar is het grandioos te laat voor.
Op nu naar Keulen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten